Bugün günlerden cuma...bu kaçıncı bloğum bilmiyorum silmek üzere başladığım...ama yazmadan olmuyor. Benim yaşam amaçlarımdan biri yazmak, biliyorum ama tam anlamıyla ne zaman başlarım yazmaya ondan da çok emin değilim. Belki bazıları gibi de yaşam amacını yaşayamadan ölür giderim belli mi olur.
Bir on yıl daha geçmiş şimdi tarihe bakınca onu da farkettim. Daha ne 12, daha ne 10 yıllar geçecek. Ve herkes kendi hayatına devam edecek. İki gün öncesi üzülürken, iki gün sonra yaşamlarına neşe dolacak...Grilikler kırmızıya, maviye boyanacak. Yani hiç kimse sonsuza kadar üzülmeyecek. Kimse için...Hiç kimse için.
Artık bunu öğrendiğime göre de yoluma devam ederim. Sana milyonlarca yeni başlangıçlarından biri olan bu kırmızı başlangıcında da başarılar -mutluluklar- dilerim.
*Ama bir itiraf sana; milyon kez daha başlasan yine de beni silemeyeceksin kalbinden. Bunun için dediğin gibi benden nefret edebilirsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder